AMSTERDAM - Een voorproefje van 'zieke' kunst werd door de Antwerpse kunstenaars Annemie van Kerckhoven, Danny Devos en Jos Vulto uit Den Bosch de vaste bezoekers aan de exposities van Warmoesstraat 139 bijvoorbaat al door de strot geduwd door ze een in lysol gedoopte uitnodiging voor de tentoonstelling te sturen. Leuke verrassing aan de ontbijttafel!

Het blijkt nog maar een bescheiden greep uit het 'circus' ,waarmee deze kunstenaars een afsluitend commentaar op de in de Warmoesstraat 139 getoonde reeks 'Prime Time' leveren.

De hedendaagse kunst loopt achter bij de maatschappelijke ontwikkelingen, meent Ad de Jong. Hij is artistiek leider van een dit jaar voor het eerst gedeeltelijk gesubsidieer. de, maar nog grotendeels door vrijwilligers gedragen kunstenaarsinitiatief W139. Het culturele leven in Amsterdam zou commercieel, ingesuft, lusteloos en saai zijn en naar zijn mening wordt het tijd dat kunst hiet alleen mooi is, maar weer werkelijk wakker schudt en in de aanval gaat. Onder de titel 'Prime Time' moest niet alleen de som van diver. se opvattingen van hedendaagse kunstuitingen in W139 aan bod komen, maar ook uitnodigen tot de zo broodnodige discussie. Te zien was het afgelopen jaar hoe beeldhouwers, schilders en kunstenaars met mixed media de totale ruimte van het inmiddels tien jaar in gebruik genomen, voormalige revue-theater drastisch veranderden. De resultaten worden 16 december met de presentatie van een boekwerk over alle Prime Time-tentoonstellingen gevierd.

Tot werkelijk schokkend nieuws kon het volgens de huidige drie exposanten in de afgelopen tentoonstellingen maar niet komen en het lag wel in de lijn van hun kunstopvattingen daar wat aan te doen

Vissekoppen

Een guillotine, installaties met rond draaiende, vlijmscherpe messen. ontbindend vlees, gerookte vissekoppen en bassins met lysol moeten de zintuigen op scherp te zetten. Elk op hun eigen manier spelen de kunstenaars keihard in op gevoelens van agressie, doodsangsten/verlangens en vooral ook op de diep weg gestopte negatieve eigenschappen van de mens. In deze maatschappij zouden de morbide, schizofrene kanten van de mens teveel naar het onderbewustzijn verdrongen zijn. Door middel van hun shockerende, provocerend lelijke kunst zouden die driften weer naar boven gehaald kunnen worden en de beleving er. van zou uiteindelijk moeten leiden tot een dieper bewustzijn en stellingname tegen alle vormen van geweld of onderdrukking, Maatschappijkritisch dus, maar ondertussen. Juist dat goede doel komt maar niet over in dit type kunst, zoals ze ook eerder stuk liep in vergelikbaar gruwelyke kunst. Ze is te vergelijken met de min of meer op dezelfde sensaties beluste schildersessies die Hermann Nitsch en zijn Weense Aktionisten en ook de Britse Stuart Brisley in de jaren zestig al uitvoerden met het bloed van ritueel geslachte dieren. Religieuze, seksuele taboes en taboes rond agressie werden ook in de body-art-kunst in vroeg werk van het duo Abramovic en Ulay door middel van citaten uit de kunst, de geschiedenis en haar symboliek doorbroken.

Hoewel Vulto, van Kerckhoven en Devos hun thematiek eigentijdser aankaarten, roept hun kunst toch de vraag op of ze niet slechts de sensationele kronkels van een morbide geest blootlegt.

Het moet toch wel frustrerend zijn geweld te willen tegengaan door juist, zoals Annemie van Kerckhoven in deze tentoonstelling laat zien, al je tijd te steken in het in kaart brengen van alle doodsoorzaken van belangrijke figuren uit de geschiedenis. Dat levert drie telefoonboekdikke cahiers op en verder geen enkele stellingname in de kunst. Zij is de meest theoretisch ingestelde kunstenaar van de drie, hoewel ze ook schilderkunstig haar bijdragen levert.

Vulto heeft het leeuweaandeel in deze tentoonstelling met installaties van gerookte en gedroogde vissekoppen of anderszins geconserveerde vleespartijen. Hij rijgt de vissekoppen aan draden of stopt de grauwe kadavers in houten kisten waarvan de deksels op te tilien zijn maar dat wordt bepaald niet regelmatig door de toeschouwers gedaan.

Vulto's kunst werd in 1983 door in met W139 vergelijkbare kunstenaarsinitiatief V2 in Den Bosch geïntroduceerd, waarna hij in contact kwam met de Antwerpse 'Club Moral', het samenwerkingsverband van Danny Devos en Annemie van Kerckhoven.

De door de twee ruimtes van W139 verspreid opgestelde installaties zijn weerzinwekkend en houden ook zonder de diverse waarschuwingsborden niet al te dicht bij bewegende messenkunst van Danny Devos te komen, op afstand.

Nachtmerrie

Devos wil met deze bewegende, door massamoordenaars gelinieerde machines de relatie tussen kunst en misdaad blootleggen, maar zijn guillotine of bewegende kippepoten uit een houten kist met titel 'The beast of Jersey' zouden je alleen een nachtmerrie kunnen bezorgen in het geval je na het zien van deze tentoonstelling nog niet noeg bewijsmateriaal bij elkaar hebt om vast te kunnen stellen dat di e nieuwe "zieke' kunst zich straks voor geen voetnoot geloofwaardig in de kunstgeschiedenis laat schrijven. Thea Fig.

Vulto, Annemie van Kerckhoven, Danny Devos tot en met 16 december als laatste Prime Time-tentoonstelling. W 139, Warmoesstraat 139 in Amsterdam.